Müzik grubundan ziyade, bir “kolektif” olarak anılan Archive, Eylül ayında ilk kez İstanbul’da…
Modern müzik anlayışındaki tarz, köken ve kadro kalıplarından etkilenmeden kendilerine has olanı yaratan müzisyenler kolektifi Archive’ın temelleri Danny Griffiths ve Darius Keeler tarafından Güney Londra’da atıldı.‘96 tarihli ilk albüm ‘Londinium’dan itibaren topluluk içerisinde birden fazla söz, müzik yazarı, enstrümantalist ve vokalist yer aldı; kadro yıllar içinde genişleyerek uluslar arası bir kolektif haline geldi.
İlk albümlerindeki Bristol tarzını yıllar içerisinde progresif elementlerle güçlendiren Archive, 2000’li yılların ikinci yarısında müzik dünyasına rüştünü tam anlamıyla ispat etti. İngiliz olmalarına karşın öncelikle Fransa olmak üzere Yunanistan, Almanya, Polonya gibi ülkelerde büyük hayran kitlelerine sahip olmalarını sağlayan ‘Noise’ ve ‘Lights’ albümleriyle Avrupa çapında yarım milyonun üzerinde albüm satışına ulaştılar, ulusal listelerin en üst sıralarda yer aldılar ve Avrupa’daki kitlesel festivallerin vazgeçilmeyen isimlerinden oldular.
Stüdyo albümleriyle elde ettikleri takdirin yanı sıra Archive geniş kadrosu ve sahnede ortaya koydukları görkemli performans ile seyredenlerini tam anlamıyla büyülemeyi de başarıyor; Rolling Stone dergisine göre “yapılmış en iyi canlı albüm” olan ‘Live at Zenith’ de bunun en önemli kanıtı.
2009 yılının en iyi albümlerinden ‘Controlling Crowds’un haklı başarısını dünya çapında verdikleri konserlerle pekiştiren Archive Eylül ayında İstanbul’da ilk defa sahne alacak ve 28 Eylül akşamı Maçka Küçükçiftlik Park’ta yerlerini alacak olan müzikseverler bu muhteşem kolektifin parçasıolma şansını yakalayacak.
Konserin açılışını ise geçtiğimiz Mart ayında ‘You Are Not Alone’ isimli EP’lerini http://www.postdial.net/ üzerinden yayınlayan elektronik/punk ikilisi Post Dial yapacak.
Bilet Satış Noktaları: Biletix & Mephisto, Zihni Müzik, Zero Müzik
Rampa 18 Eylül -23 Ekim tarihleri arasında Güçlü Öztekin’in ‘kAPLANKADİLAk -Pis bir adamdı ama ellerini iyi yıkardı’ adlı 4. kişisel sergisine ev sahipliği yapıyor. Bu sergi aynı zamanda İstanbul sanat dünyasının yeni mekanı Rampa’nın da ikinci sergisi olma özelliğini taşıyor.
Dün gece için ne desem, ne yazsam bilemiyorum gerçekten. "17. Uluslararası İstanbul Caz Festivali'nin en'lerini say" deseler Tony Bennett konserini hangi kategoriye koyacağımı bilemem. "All in one" gibi bir kategori açma şansımız varsa Tony Bennett konserini kesinlikle buna dahil ederim. En heyecanlı, mutluluk verici, masalsı, romantik, zarif, naif... Daha nasıl ifade edebilirim hiçbir fikrim yok!
Seyircilerden bazıları Tony Bennett'nin şarkılarına eşlik ederken bazıları da 84 yaşında olup bu denli nasıl dinç kaldığını tartışıyordu. Ara ara Tony Bennett ile ilgili başka konuşmalara da kulak misafiri oldum. Aslında ressam olduğu, Stranger In Paradise şarkısının Tony Bennett eseri olduğu, 1950'lerde deli gibi kadın hayranı olduğu konuşulan diğer konulardı. Şarkı aralarındaki dedikoduların haddi hesabı yok tabii :))
17. Uluslararası İstanbul Caz Festivali'nin sona yaklaştıkça 1 güne düşen konser sayısı fazlalaşıyor, karar vermek gittikçe zorlaşıyor mu bana mı öyle geliyor? Festivali benim gibi sıkı sıkı takip edenler hemfikir mi benimle bilemiyorum. Bir yandan bu akşam gideceğim The Brand New Heavies, Tony Bennett, Grace Jones, Seal ve Buika konserleri için ayrı ayrı heyecanlanırken bir yandan da "İyi güzel, her gün ayrı bir konsere gidiyoruz da 17. Uluslararası İstanbul Caz Festivali'nin de sonuna geliyoruz" diye üzülmüyor değilim...
Doğruya doğru, 17. Uluslararası İstanbul Caz Festivali programı açıklandığında Imogen Heap'in ismini festival dahilinde görünce havalara uçtum! :) Yavaş da olsa görmek istediklerim listesidekilerin üzerinden birer ikişer geçiyor olmak çok güzel.
Seyirciyi 3'e bölerek kocaman çok sesli bir koro oluşturdu önce ve sonra Just For Now şarkısını söylettirdi. İnanın tüylerim diken diken oldu! Her şey masalsı gibiydi. Zaten sahne dekorundan da anlayabilirsiniz. Ağaç altında camdan yapılmış gibi duran piyanosu, müzikler, coşku... Just For Now'dan hemen sonra belki de en sevdiğim şarkısı olan Speeding Cars çalmaya başladı. Artık o şarkıyı da canlı canlı dinledikten sonra huzur içinde eve dönebileceğimi anladım :)
İlk şarkı sonunda çiseleyen yağmura karşılık Stanley Clarke da o havada konsere gelmiş olan seyircisine teşekkür edip yağmurun güzel olduğunu, aldırış etmemek gerektiğini söyleyip konserine devam etti. Rüzgarın ve yağmur şiddetinin artması üzerine görevliler müthiş bir hızla tüm seyircilere beyaz yağmurluk dağıttı. Görevliler o kadar seri ve o kadar çabuk yağmurlukları dağıttılar ki Arkeoloji Müzesi'nin bahçesi bir anda bembeyaz oldu. Japon piyanist Hiromi hakkında da bir şeyler söylemem lazım tabii! O kadar tatlı, o kadar enerjik ve o kadar sempatik ki piyanoyu hop oturup hop kalkarak çalması görülmeliydi. Bir de 30 yaşında olduğunu öğrendiğim an şok oldum!
Bu post'u yazmadan önce şöyle geri dönüp baktım blog içinde. 
Garanti Bankası
Şu sıcak ve bunaltıcı günlerinin üzerine televizyondaki limonata reklamlarının verdiği sinir stres de eklenince içinden çıkılamayacak hale gelinen bir yaz zamanı, hafif bir rüzgarda hamakta sallamak kadar keyif verdi Efes Pilsen One Love Festival.
